dinsdag 15 maart 2011

Viva Las Vega's festival helpt de vleesverlater


Groot vegetarisch festival op de Vrije Universiteit

www.viva-las-vegas.nl

Of het nu uit oogpunt van milieu, dierenwelzijn, wereldvoedselvoorziening of (volks)gezondheid is, de roep om vermindering van de vleesconsumptie klinkt steeds luider. Naast een kleine maar stabiele groep vegetariërs en veganisten, is er een groep die volgens het Landbouw Economisch Instituut ´ettelijke miljoenen´ omvat, die zichzelf ´vleesverlater´ noemt. Zij leveren hun bijdrage door één of meer dagen per week bewust geen vlees te eten.

Het ontbreekt de vleesverlaters nooit aan goede wil. Wel hebben ze soms behoefte aan informatie over hoe een lekkere, gezonde maaltijd te bereiden zonder vlees. Of hoe om te gaan met lastige reacties tijdens familiediners. Het Viva Las Vega's festival helpt de vleesverlater daarom van zijn verlatingsangst af te komen.

De openingshal van de Vrije Universiteit in Amsterdam wordt op 14 maart omgetoverd in een plantaardig en diervriendelijk casino. Op de informatiemarkt kan men proeven van verschillende vleesvervangers, te rade gaan bij een diëtist, of kennis maken met één van de vele maatschappelijke organisaties. In de zaaltjes daarachter worden kookworkshops gegeven, zoals ´Fingerlicking food´, ´Veggie for dummies´ en ´Groene moslims´. In de grote zaal vindt de hele namiddag een programma plaats met lezingen van o.a. psychologe Roos Vonk en visserijkenner Dos Winkel, een vertoning van de inmiddels legendarische film Meat The Truth, afgesloten door een groot paneldebat 'To (M)eat or not to eat'.

Wie aan het eind van de dag de smaak van minder vlees te pakken heeft gekregen, kan zich inschrijven voor de Veggie Challenge. Deelnemers krijgen een wekelijkse nieuwsbrief en kunnen veggie-punten sparen waarmee mooie prijzen te winnen zijn.

woensdag 12 januari 2011

Biologisch, maar niet heus

Student-reporter onderzoekt aanbod VU-restaurants


Biologisch, maar niet heus

Het biogehalte van de VU-restaurants valt tegen en cateraar Eurest werkt lang niet altijd duurzaam. Dat concludeert student-reporter Veerle Vrindts.

Tekst: Veerle Vrindts.


Wie onlangs in een van de restaurants op de VU heeft gegeten, kon er niet naast kijken. Vele groene posters tonen de hoopvolle boodschap ‘VU en Eurest gaan biologisch vanaf 2010... logisch toch?’ Draagt de cateraar van de VU duurzame voeding écht hoog in het vaandel? Of is het aanbieden van biologische voeding een slimme marketingtruc om de prijzen subtiel de hoogte in te jagen? Bovendien, hoe ‘bio’ zijn de kantinemenu’s in werkelijkheid?

Samen met enkele milieubewuste medestudenten bezocht ik het restaurant van het hoofdgebouw. Eurest beloofde op haar website naast biologische voeding ook Fair Tradeproducten, extra aandacht voor dierenwelzijn en lokale voeding. Onze verwachtingen waren dus hoog.
“Welke warme maaltijden zijn biologisch?” vroegen we een restaurantmedewerker. Zijn antwoord was ontnuchterend: “Sorry, dat hebben we hier niet.” Zowel de vlees-, vis- als vegetarische maaltijden bestaan uit ingrediënten uit de niet-biologische landbouw. Dat betekent concreet dat de groente die je in de kantine eet, chemisch bespoten werd en de dieren op een erg klein oppervlak leefden waar ze gevoed werden met groeihormonen en medicatie. Als je hier niet aan wilt meewerken, moet je geen warme maaltijd van Eurest eten.

Bedroevend leeg
Een koude biologische maaltijd dan? Pas bij de broodsectie botsten we op een eko-label. Eén van de broodjes, een vers geurende bruine bol, bleek bio. Ook bij de ‘dubbele boterham’ vonden we een biovariant. Die mocht op ons dienblad. Al de andere broodjes hadden een minder duurzame oorsprong. Ook bij de dranken vonden we één biologische smoothie en één biologische frisdrank. Verder volgden een biologische appel en peer, één biokoekje en een reep fairtrade chocolade. De miniverpakkingen suiker, ketchup, mosterd en mayo droegen ook een eko-label, de patat dan weer niet. De verpakkingen melk en karnemelk waren wel volledig biologisch, maar in pure koeienmelk had geen van ons echt trek. Het dienblad bleef bedroevend leeg en koud.

Groeiend bio-aanbod
Ik stelde de vraag aan Christianne van Rijn (VU) en René Niemarkt (Eurest). Van Rijn beheert het contract tussen VU en Eurest en schrijft de nieuwsbrieven met VU-catering informatie. “Het biologisch aanbod in de VU-restaurants is erop vooruitgegaan sinds vorig jaar”, vertelt Van Rijn. “In vier maanden tijd is het aandeel biologisch assortiment gestegen van vier procent naar twaalf procent.” Op het eerste gezicht inderdaad een interessante stijging. De twaalf procent was vooral te danken aan de biologische melk en kleine producten zoals ketchup, mayo en suiker. Ironisch eigenlijk, want de bio-sauzen worden elk apart in plastic minidoosjes verpakt. Handig, dat wel, maar duurzaam? Op de vraag of de verwerkte melkproducten in de maaltijden dan ook biologisch waren, was het antwoord negatief. In het kader van verantwoord ondernemen heeft Eurest wel besloten het bestaande mineraalwater uit de schappen te halen en te vervangen door een ander merk plastic flesjes. Wat dit merk volgens Niemarkt ‘verantwoord’ maakt is het feit dat het waterbedrijf een kwart van opbrengst aan drinkwaterprojecten in ontwikkelingslanden geeft. Zelf vraag ik me dan af of een plasticberg vermijden door de aanleg van drinkfonteintjes op de VU geen effectievere en duurzamere oplossing zou zijn.

Te duur
Toch is het niet gepast om alleen met de vinger naar Eurest te wijzen. “We willen en kunnen wel honderd procent biologisch gaan, graag zelfs”, vertelt Niemarkt, “Het probleem is dat de consument vaak niet bereid is meer te betalen. Een biologisch product is twintig tot dertig procent duurder om in te kopen dan een niet-biologisch. Veel mensen zijn niet bereid dat extra inkooppercentage te betalen. Tot nu toe hebben we gezocht naar producten die zonder prijswijziging aan het assortiment kunnen worden toegevoegd of een ander product kunnen vervangen. Wij van Eurest stellen de gast centraal. Het is een kwestie van vraag en aanbod.
Bovendien kunnen studenten of medewerkers hun suggesties posten in de ideeënbus in het restaurant”, zegt Niemarkt.

Onverdoofd geslacht
Onder VU-studenten zijn de meningen verdeeld. “Ik ben zelf vegetariër”, vertelt David, bachelorstudent psychologie, “dus ik kan wel regelmatig een vegetarisch menu vinden in het restaurant. Ik heb echter ook enkele veganistische vrienden en die vinden bijna niets zonder dierlijke producten erin.”
Thomas, bachelorstudent International Business Administration, stoort zich aan de plastic waterflesjes en de ‘oneerlijke’ koffie in de kantine: “Ik vind het goed dat er in de kantine biologische producten zijn. Ook het fairtrade Ben en Jerry’s ijs is erg lekker. Dat is een goed begin. Maar als de VU echt duurzaam wil zijn, kunnen ze beter werk maken van praktische dingen, zoals afvalsorteerbakken en de aanleg van drinkfonteintjes. En de koffie, die moet gewoon volledig fair trade.” Nina, masterstudent biologie, is teleurgesteld over de nieuwe ontwikkelingen van Eurest: “Sinds kort is er vlees van onverdoofd geslachte dieren (halal) bij de vleeswaren. Ik vind het jammer dat de VU onverdoofde slachtingen steunt. Als dieren gedood worden, kan je ze tenminste een goed leven en een pijnloze dood gunnen”. Bij navraag bij Eurest vertelde Niemarkt dat Eurest onverdoofde slachting geen bezwaar vond: “Als er vraag is vanuit de VU naar halalvlees, dan leveren we dat. Hetzelfde geldt voor koosjer en vegetarische producten.
Ook vertelde Niemarkt dat Eurest geen vissoorten aanbiedt die voorkomen op de rode lijst van de Viswijzer. Over andere vleessoorten gaf Eurest tegenstrijdige informatie. Enerzijds kon het vleesassortiment door commerciele redenen niet biologisch zijn. Anderzijds claimde Eurest producten met een 3-sterren Beter Leven-keurmerk aan te bieden, een label dat de Dierenbescherming alleen toekent aan biologisch vlees en vrije-uitloopeieren.
Eurest gebruikt naar eigen zeggen echter naast vrije-uitloopeieren ook scharreleieren van kippen die nooit het daglicht hebben gezien. Het vlees en de eieren bij Eurest blijven dus een heikel punt.
Wie helemaal zeker wil van een dierenleedvrij, verantwoord menu bij de VU, kan het best kiezen voor een vegetarische maaltijd met een lekker biologisch sapje erbij. Logisch toch?

Reageren?
Mail naar redactie@advalvas.vu.nl.

‘De VU kan beter werk maken van praktische dingen, zoals afvalsorteerbakken en de aanleg van drinkfonteintjes’



maandag 14 juni 2010

minne

ik weet nu dat jij een stem hebt
die spreekt vanuit je buik
dat je luid kan zijn en bitter
dat ik je zachte kant misbruik


misschien had ik je eerder
een hand, een oor, een leven,
de vrije wil –als die bestaat-
het woord terug moeten geven


ik liet je in een toren wonen
jij liefde er onder mijn huid
nu stoom je me de trappen af
en zet mijn ‘maar’ eruit

vrijdag 11 juni 2010

Some words of Sadhana- digged up from my red Auroville notebook

Singing cups and ringing plates
The melody of pillows and pots
The unity a hut creates
Young minds facing their blind spots

A bare feet stroke the strawmat floor
divine moment in the make
a giggle when the silence breaks
puppy paws scratching the door

With the magic of a kitchen spoon
and some chocolate jiggery
we sweeten up our mornings, afternoons
and a dinner sugarfree

Cleaning our dishes in buckets of love
dynamized water, you better drink enough
the flavours of india, ideals in the core
2 weeks in Sadhana Forest
just make me wish for more


---------------

Fragile (when Max died)

Even paradise has thorny corners
No bubble is bullet proof
No island free of waves

Little paws seemed
Strong enough to carry a growing cub
They used to dance on morning melodies
And bark a call for us to wake up

I know natural order
Can grab your throat
That fate is as innocent as a broken dice

Still, I wish you swing your tail
Just around the corner
Of a puppy paradise

----




maandag 7 juni 2010

And the winner is...

India!

Some anonymous visitor from the region of Varanasi in Uttar Pradesh has managed to visit my website at least 166 (!) times in the last 28 days! This is a record! Congratulations! Strangely enough I can not think who this mysterious fan is, af I have been in quite some places in India, except Vaaranasi... Can you tell me who you are?

However, what I don't like is the considerable amount of advertisements that lately appeared in the comments section of my blogs. The first ones in foreign languages were kind of funny, but now it is just getting boring. If only they would at least tell something, but apparently it is just an empty summary of sex and porn related words, as if somebody who is just learning English portrays the newly learned vocabulary he discovered in the thematic dictionary under the section: porn&co. Who-ever this brave student of English is, can I please as you to find another place to show your advanced language skills? I have enough words to delete in my thesis, don't make me loose more time with deleting your braggary...

Thanks!

PS: to the visitor in Grunn: will you ever be ready to talk again? Let me know... in sign language is also valid, for example by visiting this website six times in a row.

vrijdag 4 juni 2010

The four and a half stages to Utopia

That's what happens: a thesis you worked on for hours the day before, just to find out the next day you saved it in temporary files and it now has disappeared forever. I finally understand how it feels, how he felt, how most people seem to feel standing in front of a story to be written, so many thoughts to be spread over a limited amount of words in a considerable amount of pages. I know how it feels to realize none of the formulations you use seem to be fair to the topic, to the informants, to the academic and personal world in general. You feel like a block, as if your words stand in the way of the Truth, whatever that might be. And it feels as if you better leave it all unsaid, as if you do it all more justice by letting it be without being analyzed or described or generalized in something called thesis. I know anthropology should avoid essentializing, and that this can be reached by focusing on your own experience, your interaction at a certain place with certain people, aware you didn't understand it all, ... reflexivity, reflexivity, reflext... and then I come with theories, because they sound professional, so I can pretend to have some social scientific insights. And it kills me, because I don't. I don't want to see people as social robots, neither do I want to reduce them to machines that have a similar respons if they are triggered by the same stimulus, conditioned, unconditioned, the evolutionary flirting game, whatever... Just 21 days before the deadline, this week revalued to 'lifeline'. If I would be a rat...

zondag 9 mei 2010

What a difference language can make

I just had a look at the 8 comments on my march post and once again I found a confirmation for the poetry power of the Japanese language, compared to the flat obscenity of the same words in Chinese.

See for yourself what happens after you put this piece of text in Google Translate:

18禁,聊天,免費影片,美女短片,0401,免費聊天,免費視訊,0204,78論壇,亞洲影城,視訊聊天,免費影片,聊天室,ut,成人,視訊,都都,視訊,打飛機專用網,小高聊天室,視訊,免費影片,a片免費,a片,18,免費線上視訊,日本a電影,影音視訊聊天室,貼圖區,av,383,77p2p,85cc,無碼,av影片,av專賣店,a片線上看,a圖,免費線上影片,微風成人

In the Japanese-English translation  you get this mysterious; yet poetic piece of text


(Adult Breeze)


A piece (of) shadow 
(covers the) cost of isolation
 (a) short piece (of) beauty
 a free vision for a free Tribune


Castle Shadows heaven  
visual piece shadow(s) cost of isolation rooms
adult vision (in) the capital city,
(a) monitoring, network
 (where) Aircraft strokes (our) room 


Odaka, 
visual piece 
shadow(s) cost of isolation
a cost of isolation strip
visual line for a Free Japan 


a Film chamber heaven 
 visual sound shadow
 pasting free shadow pieces
 curves, shadow lines for a Free piece
an adult breeze


How subtle and charming; I thought after reading this translation: Odaka must be the beloved one; the protagonist in the author's fantasies; the queen of his heaven. Yet; the author feels isolated in his capital city; only catches her visual shadow which is  worth all the costs of his isolation.


The Chinese translation pushed me with my nose on the naked facts, no heavens and shadows in isolation, but...


18 ban, chat, free video, beauty video, , free chat, free video, Forum, Asian Cinema, video chat, free movies, chat rooms, ut, adult, video, are all, video, aircraft private network, a small high-chat rooms, video, free movies, a films for free, a film, 18, free online video, Japan, a film, video and audio video chat rooms, map area, no code, av video, av store, a piece online watch, a map, free online movies, breeze Adult


I go to bed with the silent hope that the person who posted this reaction was a warm-hearted Japanese :)

Vegan a go go

Back in Bilzen.... desk lamp providing some shadow in the dark overwhelmingness of a talking living room. Turkye waving in a distance; with a thesis hill in between which only allows me to see some moving fingertips. Electionposters will cover cultureboards soon, both in Belgium and the Netherlands; partners in political chaos: Falling... falling... failing.... We don't agree whether or not to stay together. But we agree we can't keep it like this, because we can't agree. I got alienated by living rooms with couches; the internal architecture around the television shrine; the center of attention; never speechless; never still, never without suggestions on how to improve our failing lives or making fun of other people in order to make us feel better/worse/worried/unsafe/... This is where I grew up. My mind craving for coziness; family reunions; a mothersday sunday cuddle, Auroville in the back of my head, Amsterdam and European capitalmentalities braggin about the freedom of anonimity... and me, trying to understand where I can buy anthropological glasses...

woensdag 3 maart 2010

Creative Writing Workshop 3/3/2010 - Future School- 10:35-12:20 .)

Freewriting: 
Only a phonecall away, a beep, no signal, from time to time a disconnection beyond the line. I feel quiet today, wordless, absent, imagining the shape of your presence sitting on the couch, right next to me.
I don't want to be the one that leans on you, I want to be able to stand strong on my own. Looking to much in close up destroys beauty sometimes. I can not speak, I want to scream, reach you, with my fingertips, extend them until they touch, I want to laugh, break out, fly, rush away, over the entire Middle East but stay here with one leg,. grab your hair (the curly part) and swing you to the air, carry you on my back... all the way to Auroville...

Poetry following from my freewriting in Future School class today: 

I take you on my back to Auroville
and hope you won't cease
in the flight of tropical thoughts
and spiritual sceneries

I take you on my back
and circle through eternity
meet a Mother in clouds of gold
in a temple of religionless divinity

I take you on my back, reach you a green belt
to keep the buxxing of mosquitos away
I take you on my back
and whisper you, please stay...



My poem after the input of 6 young Aurovillians

I take you on my back to Auroville
walking through the forest, listening to the birds tsjirping
walk side by side
holding hands under the blossoming tree

looking in your eyes and feeling love
which makes me puke (yes, someone wanted to be funny :))
sponge which is soaked
in the food and drink that I choked

"eat whatever you like" people say
and play at the bay
the only thing I can say is " don't be afraid"
and I whisper you, please stay




My poem transformed based on the 'recycled ' associational suggestions of my students:

I take you on my back
listening to the forest
holding hands with blossomming trees
and feel my eyes
as sponges soaking daring drinks
and fed with food of love

I take you on my back
play side by side with birds
puke my fear away
and whatever people say
I whisper you, please stay





Thanks for visiting!